Ben de geleneğe uyup ilk seslenişimi böyle yaptım; hadi hayırlısı..!
Nihayet başardım. Yıllar önce açmaya karar verdiğim sitemi kırkımdan önce açmayı başardım arkadaşlar.
Çok kolaymış oysa. İnternet alemini bunca yıl benden mahrum ettiğim için özür diliyorum. Bundan sonra telafi etmeye çalışacağım artık.
Biliyorum; ben olmadığım için bütün bu çirkin siteler ortaya çıktı.
Ben olmadığım için televizyonlar, gazeteler, çirkinliklerini -sözde- güzel kadınlarla gizlemeye çalıştı.
Ben olmadığım için koca devlet kurumları, sitelerini, iki dakikalık işlerin akşama kadar bitirilmediği soğuk sarı binaların tıklanan cinsleri haline dönüştürdü.
Hayatımızı kolaylaştıran her yeniliği önce onlardan duyduğumuz bilim-bilişim dunyası, webdeki yeniliklerden bîhaber yayınlamaya cesaret edebildi sitelerini ben olmadığım için.
Ben olmadığım için …
Ben olmadığım için …
Evet; ben olmadığım için daha bir sürü şey oldu. Ben olsaydım bunlar yine de olur muydu? Elbette. Ama, hiç değilse ben de, yıllardır beni rahatsız eden bu ve benzeri durumlara karşı iki kelam edip rahatlardım..
İnsan niçin yazar?
Acaba tam da az önce bahsettiğim duygu mu beni yazmaya itti? Yoksa yıllardır okumalarımdan sonra artık okuduğum şeylerin beni tatmin etmemesi mi “biraz da ben ahkâm keseyim” dedirtti? Ya da “bilgi paylaştıkça çoğalır” diyen basmakalıp (ama güzel) söz mü beni bildiklerimi paylaşmaya itti? Bilmiyorum. Tek bildiğim, ilgi duyduğum, bana keyif veren ya da varlığı beni rahatsız eden şeyler hakkında hep yazmak istedim. Ama hem benim, yaptığı her şeyin mükemmmmmel olmasını isteyen huyum, hem biraz(!) tenbelliğim, biraz da ahvâl ve şerâitin müsâit olmaması münasebetiyle bugüne kadar nasib olmadı. Umarım bu kadar gecikmeyi telafi edecek bir şey çıkar ortaya.
“Telafi edeceğim” dediğime bakmayın. Aslında giden hiçbir şeyin telafisi olmuyor. Telafi etmek için yapılanlar ancak teselli edebilir.
Muhtemelen öyle çok büyük bir hikâye de çıkmayacak. Çünkü büyük hikâyeler genelde bir bodrum katında başlayan projelerden (Bkz. Yahoo, Google) çıkıyor. Oysa ben bu projeyi bir “apartuman dairesi”nde hayata geçiriyorum.
Her ne ise!..
Olan oldu. Bu benim için iyi bir tecrübe oldu; ama bu tecrübeyi kullanabileceğim bir (zaman ve) yer de kalmadı maalesef.
* * *
Bu arada şöyle bir “merhaba”deyip bitirecektim; çok mu uzun oldu?
Peki! Hoşça kalın o zaman…
* * *
Osman YAZICI 04 Ocak 2010, 22:53
İlk yorumu da ben yapayım. Bakayım nasıl olmuş?